شاید روند انتخاب این دوربینو بتونم یکی از ماراتنهای زندگیم بحساب بیارم چون یه چیزی حدود 2 ماه طول کشید تا عزممو جزم کنم و دل به دریا بزنم و این دوربینو بخرم. اینکه چرا خرید این دوربین اینقدر طول کشید داستان جداگانهای داره که شاید بعداً تعریف کردم ولی اینکه چرا این دوربینو انتخاب کردم دلایلی داره که چندتاش از این قراره:
1- نیکون تو ساخت دوربین SLR حرف اول رو میزنه: شاید این رو ندونین ولی نیکون دوربین فیلمبرداری نمیسازه و تخصصش صرفاً ساخت دوربین عکاسیه و اونهم دوربینهای عکاسی با کیفیت بالا. تازه از بین دوربینهای عکاسی، تخصص خاصی در ساخت دوربینهای SLR داره. بنابراین اگر قرار باشه آدم چیزی بخره بهتره از کسی بخره که تخصصش رو داره.
2- لنزهای نیکون کیفیت بهتری دارند: البته باید هم از شرکتی که خودش عدسی سازه و دوربینهای چشمی و میکروسکوپ هم میسازه چنین انتظاری داشت.
3- لنزهای نیکون متنوع ترند: با نزدیک به 80 نوع لنز، نیکون یکی از متنوع ترین لنزها رو برای دوربینهای SLR داره.
4- کیفیت سنسورهای نیکون از مارکهای دیگه بهتره: درسته که مگاپیکسل سنسورهای دوربینهای همکلاس خودش رو نداره، اما کیفیتش از بقیه بالاتره. این رو میشه براحتی در عکسهای زوم شده دید. همچنین سنسورهای نیکون در نور پایین بهتر عمل میکنن و نویز کمتری رو نشون میدن.
5- پشتیبانی بهتر: نیکون از مشتریهاش خوب پذیرایی میکنه و تمام سعیشو میکنه که مشتریهاش از دوربینشون راضی باشند. حتی اگه سوالات ابتدایی عکاسی رو ازشون بپرسید، بهتون با روی باز جواب میدن. در ضمن برنامه های زیادی تو سایتهاش برای آموزش عکاسی داره.
6- سیاست دوربین گران و لنز ارزان: برخلاف برندهای دیگه، سیاست نیکون اینه که پول بیشتری برای دوربین بده ولی در عوض لنزهاتو ارزون بخر که سیاست درست و بجایی برای دوربینهای SLR هست چون اصلاً برای تعویض لنز، دوربین SLR میخریم :).
از بین دوربینهای SLR نیکون، مدل D90 از همه با "ارزش" تره چون امکانات یک دوربین کاملاً حرفهای رو داره و قیمتش هم در عین حال برای امکاناتی که فراهم میکنه قابل قبوله.
